Bueltan naiz, udara ederra izan da. Mundu hiperkonektatu honetatik parentesi bat egiteko aukera izan dudalako batez ere. Bidai horretan liburuez, eztabaidez, pausaz eta jakinduriaz disfrutatzeko pertsona oso interesgarriak ezagutu ahal izan ditut. Harremanak, baita gertukoenak ere beste era batera ikusten ere lagundu dit. Era berean, egunerokotasunean dudan jartzen ez ditudan eta “beharrezko” ditudan gauza asko zalantzan jartzeko. Eta azkenik, sare sozial garrantzitsuena lotura gogorrek egiten dutela berrikasteko balio izan dit. Berdin du kontaktu horiek aurrez-aurrekoak izan edo mugikorren agendan egon, baina lotura gogorren garrantzia orain modan dauden lotura arinek baino garrantzia handiagoa dute gauza askotarako.
Internetek aukera asko eskaini dizkigu, hiperlotura asmatu zenetik ez da informazioa eta hauen arteko erlazioa definitzeko era hobeagorik jaio. Hiperkonexio eta abiadura honek harremanak egiteko erraztasuna, hainbat lan batera egiteko gaitasuna eta beste hainbat balio oso positibo ekarri dizkigu. Aldiz, baita hausnartzeko zailtasun batzuk ere. Etengabe saltoka goaz informazioen artean eta liburu baten tamaina duen zerbait irakurtzeko zailtasunak ere izaten ditugu batzuk. Gure garunean aldaketak sortzen ari da.
Honek guztiak, gauza oso txar bat ekar dezake orokorrean hausnartzeko eta pausaz gauzak egiteko zailtasunak baditugu ezingo dugu etorkizun berri batean pentsatu. Aldiz, gauza onak ere baditu jasotzen ditugun influentzia guztiek zerbait berri eta eraldatzaile bat sor dezakete, hausnarketaren bidez inoiz lortuko ez genukeena. Edozein kasutan, bi joera hauen arteko oreka mantendu behar dela ulertzen hasi naiz.
Lanean ari naizela, dispertsioaren aurka tresna paregabe bat topatu dut. Papera eta boligrafoa. Egiten ari naizena letra handiz idazten dut bertan eta hori bukatu arte ez dut ezabatzen eta beste ezer berria gehitzen. Liburuak irakurtzeari ere ekin diot eta libreta berria erosi, hau ere paperezkoa. Bi tontakeria dirudite, baina niri asko lagundu didate.
